Met auto en fiets van het appartement in Saint Quentin naar Golancourt gereden, fiets in Golancourt vastgezet en teruggereden naar het begin van de wandelroute: Dury.
Door allerlei gehannes kon ik pas tegen elven beginnen met de wandeling van Dury naar Golancourt, ik zal dit later uit de doeken doen.
Om kwart over 2 uur op de fiets van Guiscard naar Golancourt.
Vervolgens met fiets en auto weer naar Saint Quentin.
Dinsdag 17 september: eerste wandeldag.
Was vroeg wakker, en samen met alle spitsautomobilisten ging ik op weg naar de eerste fiets-afzetplaats Golancourt. Daar aangekomen de fiets uitgeladen en tegen een paal gezet. Het kabelslot gereed gelegd. En toen.... Had ik de sleutels van het kabelslot niet bij me! Wilde die mooie fiets niet zomaar laten staan, reed dus terug naar St Quentin. De tweede keer, ca 1,5 uur later, liep alles wel, en kon ik de auto op een mooie parkeerplek achterlaten in Dury.
En dan eindelijk waar ik voor gekomen ben: wandelen.
Zo, ik ben weer op weg richting Santiago.
Sinds de vorige keer in juli heb ik in de buurt van ons huis veel rondgelopen.
Mijn conclusie is dat ik mezelf niet moet gaan forceren.
En van m’n vrouw mag ik niet verder dan 10 km op een dag lopen.
M’n lichaam protesteert als ik meer dan 10 km loop.
Helaas, zal ermee moeten leren leven.
Want ik wil wel blijven doorwandelen naar Santiago, totdat hetzij de financiën het niet meer toestaan, hetzij mijn lichaam er echt de brui aan geeft en een zodanige vermoeidheid opbouwt dat ik alleen al daarom moet stoppen.
In ieder geval wil ik dit jaar nog tot Parijs komen.
Eigenlijk is er niks over dit stuk route te zeggen. De heuvels worden vlakker, en er is heel veel landbouw. Uitgestrekte velden. Sommige nog kaal, andere alweer ingezaaid, dan zie je een groene gloed van het jonge wintergraan. Of groenbemester.
Enorme velden aardappelen liggen al klaar om gerooid te worden. De suikerbieten staan nog op de velden. Ook de maïs is nog te groen. Eigenlijk zie ik weinig beweging op de velden, de hele dag slechts 1 boer die aardappelen rooide.
Er zijn wel vogels, hele zwermen soms. Heb ook wel putters gezien. Er waren kaardenbollen, ja als er kaardenbollen zijn, zijn er putters, die eten het zaad en verspreiden zo de kaardenbollen. Maar het is geen voorjaar, dus weinig mannetjes die zingen; ze piepen soms wel.
Dus eigenlijk is het nogal saai. En toch geniet ik van het wandelen.
Geluid van een windmolen bij harde wind...
Dury
Dury, brug over de Somme
Dury, brug over canal du somme
Brouchy
Golancourt