Lekker op tijd met auto en fiets van de studio in Saint Quentin naar Guiscard gereden, daar de fiets vastgezet.
Met de auto terug van Guiscard naar Golancourt om daar de auto te parkeren.
Om kwart over 10 begonnen met de wandeling van Golancourt naar Guiscard.
Om 2 uur op de fiets van Guiscard naar Golancourt, vervolgens met fiets en auto weer terug naar Saint Quentin.
Email van Ellen, mijn vrouw: "Zag ik nou goed dat je in het begin van de wandeling weer een heel eind bent teruggelopen? Mijn retourmail: "Ja, was m’n stoeltje vergeten! Daarvoor liep ik wel terug hoor!"
Vandaag helemaal geen inspiratie voor wandelverhalen. Dan maar wat vertellen over mijn appartement in Saint Quentin:
Mijn appartement ligt in een achenebbisj pand, op begane grond achter.
De voordeur moet je met een code openen, maar dat hoeft niet, want je kan hem zo opendrukken.
Bij de voordeur zit een raam, dat kan open en dicht, maar de blokkade was kapot, dus het raam bleef alsmaar openstaan. Het raam heeft wel een rooster, daar kan niemand doorheen.
Maar geluid komt er wel doorheen. Onder de deur van mijn appartement zit een kier van een centimeter, en als dat raam openstaat hoor je de geluiden van de straat in de slaapkamer.
En dat is hinderlijk.
Coos dacht, daar moet ik wat op vinden.
Helaas, in deze streek is het erg schoon. Geen losse stukjes touw of ijzerdraadjes.
Ook geen oud hekwerk waar ik een stukje ijzerdraad van kan afknippen.
Heb ergens in de stad een stukje liaan afgeknipt. Die hield het raam 24 uur tegen.
Moest daarna een volgend stukje plaatsen. De gast van appartement nr. 1 slaat de deur nogal hard tegen de muur!
Maar ik mag niet klagen, want dat is het risico dat je loopt bij goedkope overnachtingsplekken! Deze was zeker betaalbaar.
Van binnen is het appartement helemaal opgeknapt. Niks mis mee. Als ik van de slaapkamer naar de keuken loop, dan loopt de vloer af. Na de keuken een afstapje van 2 treden waar een keurige badkamer met toilet is gebouwd. Merk je toch dat het een oud pand is.
Ik heb toegang tot een betonnen tuintje. Als je buiten langs het huis naar achteren loopt, dan zie je nog de restanten van het oude buitentoilet; vandaar natuurlijk de uitdrukking "ik ga even naar achteren".
Parkeren op straat gaat prima, er is op straat altijd wel een plekje vlak in de buurt. De fiets blijft in de auto staan, met het zware kabelslot zit de fiets vast aan een beugel in de auto. Als een boef een raampje kapot zou slaan, krijgt hij de fiets toch nooit uit de auto.
En het ziet ernaar uit dat ik de fietsaccu niet hoef op te laden. Staat nu nog op 4!
Goed, morgen, donderdag, een rustdag.
Er is hier een Mobylette museum, daar zou ik mooi naar toe kunnen.
Vrijdag een wandeling van 10 km.
Zaterdag?? Dan van Noyon verder richting Compiègne. Zal een kleine route prepareren.
Zondag wordt er regen verwacht. Denk dat ik dan naar huis rij.
Net alweer een kleine wandeling gemaakt. Het gaat goed he?